ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
ธันวาคม 09, 2016, 03:08:04 AM

ผู้เขียน หัวข้อ: คำสอนพระโพธิธรรม ท่านตั๊กม้อ  (อ่าน 1881 ครั้ง)

ฉันชื่อความรัก

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 630
    • ดูรายละเอียด
คำสอนพระโพธิธรรม ท่านตั๊กม้อ
« เมื่อ: มิถุนายน 11, 2012, 10:54:20 AM »

โอวาท ท่านปรมาจารย์ ตั๊กม้อ   

   สังฆปรินายกองค์ที่ ๒๘ แห่งชมพูทวีป
   และเป็นองค์ที่ ๑ แห่งจีน สมัยราชวงศ์ซ่ง

   เป็นโอรสองค์ที่ ๓ ของกษัตริย์พรามหณ์ในอินเดีย สมัย พ.ศ.๕๐๐,๖๐๐
   “ผู้ยิ่งใหญ่ แห่ง วัดเส้าหลิน”   

   ๑. ...เมื่อละทิ้งความคิดเพ้อเจ้อ ใจย่อมสุขสงบเองตามธรรมชาติ...
       “ใจสงบก็คือ ความรู้สึกเหมือนหินตกลงบนพื้นโลกอันกว้างใหญ่”   

   ๒. “...อย่าดำรงชีวิต โดยเกาะแน่นกับความกลุ้มใจเด็ดขาด...”   

   ๓. หลักแท้ในการวิปัสสนาญาณ ต้องมีปัญญาคอยกำกับ และต้องปฏิบัติ
   ตามหลัก ๔ ประการขณะบำเพ็ญ คือ

      ๑. ชดใช้บาป
      ๒. ตามลิขิตกรรม
      ๓. ไม่แสวงหาสิ่งใด
      ๔. ยึดถือธรรม   

   ๔. ... ผจญทุกข์ไม่บ่น รับไว้โดยเต็มใจ...   

   ๕. ถ้าใจเกิดความละโมบ... ทุกข์จะตามมาทันที   

   ๖. “...จิตเดิมแท้นั้นคือธรรม...ต้องละทิ้งความคิดเพ้อเจ้อ
        ตั้งหน้าปฏิบัติธรรมสู่ความว่าง ละทิ้งใจที่ตระหนี่ถี่เหนียว”   

   ๗. สวรรค์และนรกต่างก็อยู่ทใจ...อย่าดื้อรั้นถือตัวจนเกินไป !...   

   ๘. หลงและตื่นตัว เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน... ถ้าไม่หลง ก็ไม่สำนึก !...
   
   ๙. “ให้เข้าใจความว่าง แต่อย่าหลงความว่าง... ไม่ยึดมั่น ใจจึงว่าง”   

   ๑๐. “มองดูทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านไปในอดีต เหมือนภาพในความฝัน...
         มองดูทุกสิ่งทุกอย่างในปัจจุบัน เหมือนเป็นฟ้าแลบ...
         มองดูทุกสิ่งทุกอย่างในอนาคต เหมือนเมฆหมอกที่ล่องลอยอยู่ไปมา”   

   ๑๑. ..อารมณ์ความคิดทั้งหลายก็ล้วน เกิดดับ...   

   ๑๒. “ไม่ยึดมั่นในเรื่องได้เสีย จิตที่เป็นทุกข์ จะเป็นอิสระ”   

   ๑๓. “ดำรงชีวิตด้วยใจอิสระ ไม่ถูกความ อยาก ควบคุม...”   

   ๑๔. “มองเห็นจิตเดิมแท้ของตน” ...นี่คือจุดหมาย  ของวิปัสสนาญาณ
 
          ๑๕. ถ้าเราสำคัญ สิ่งใด เป็นสิ่งดีและเข้าใกล้มัน ใจเรา เริ่มเอียงเอน แล้ว...   

   ๑๖. ..สนใจธรรมมากเกินไป ย่อมผูกมัดตนเองไม่มี อิสระ...   

   ๑๗. นักปราชญ์ผู้สร้างประโยชน์แก่มนุษย์ รู้ว่า ใจ คือธรรม...
         ...แต่คนโง่เที่ยวแสวงหาธรรม ไปในที่ต่างๆ อย่างไร้จุดหมาย
   
   ๑๘. “ใจคือพระธรรม...ดังนั้นจึงไม่ต้องไปหาพระธรรมนอกใจ”
   
   ๑๙. “ถ้าคิดที่จะปฏิบัติธรรม...ต้องพัฒนาจิตใจให้ยิ่งใหญ่
         เกรียงไกรและต้องวางใจไว้นอกเหนือกฎเกณฑ์
         ที่มีเขตจำกัด...”   

   ๒๐. ...ไม่สนใจจุดยืน ไม่เป็นผู้ยึดมั่นใดๆ ทำใจสงบสุข   

   ๒๑. “เพียงอาศัยคำสอน ของผู้มีชื่อเสียง ไม่ใช่สัจธรรมแท้...
   
   ๒๒. ...ยึดมั่นในความคิดของตนเกินไป จะไม่สามารถ เข้าถึงพุทธธรรม
   
   ๒๓. “รวมทุกข์ กับสุข เป็นอันหนึ่งอันเดียว...นั่นคือ หนทางแห่งพุทธธรรม”
   
   ๒๔. เห็นสรรพสิ่ง แต่ใจไม่หวั่นไหวสับสน ใจไม่ฟุ้งซ่าน...
   
   ๒๕. ...แท้จริง “เกิดกับตาย คือนิพพาน” ซึ่งอยู่  ณ กลางใจ...

http://agaligohome.fix.gs/index.php?topic=218.0


 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34